The Chemistry between YSGK and Amurox!

ช่วงนี้ไม่มีเรี่ยวแรงจะทำอะไรเลย...

งานหนักและเยอะมาก ไม่เคยคาดคิดเลยว่าจะถาโถมกันมาได้ขนาดนี้
เป็นสัปดาห์นรกอย่างแท้จริง -*-

จริงๆวันวาเลนไทน์ที่จะถึงนี้ก็ต้องปั่นฟิคลงบอร์ด
แต่เพิ่งจะเขียนจบไปได้แค่ตอนเดียวเท่านั้น
จากที่ตั้งใจไว้ว่าจะลงสามคู่หลักๆเป็นอย่างน้อย

แต่ก็เพิ่งจะไปรอดได้แค่คู่เดียว - -"

ถึงงั้นก็เถอะ ก็ยังสามารถหาเรื่องใส่ตัวได้อีก
เพราะดันอยากจะเอาการ์ตูนมาแปลงเป็นฟิคอีกตะหาก

จริงๆหยุดยาวสามวันก็อยากจะทำนู่นทำนี่นะ
แต่พอเอาเข้าจริงก็เปิดคอมเล่นเกมอีกแล้วอ่ะ

ชีวิตไร้สาระ...

พอคิดจะทำอะไร อย่างเขียนฟิคเราก็ไม่มีอารมณ์จะเขียน
มีพล็อต แต่ไม่มีฟิล มันก็แค่นั้นแหละ
เข้าใจอารมณ์พวกนักเขียนการ์ตูนที่ดองเลย
เพราะนอกจากจะต้องคิดพล็อตแล้ว
เค้าต้องทำเนมแล้ววาดออกมาอีก มันต่างจากพวกนักเขียนเยอะ

แต่ทั้งสองอย่างก็ต้องอาศัยแรงบันดาลใจและกำลังใจทั้งนั้น

เหนื่อยเฟ้ย!

ช่วงนี้ปวดหัวบ่อยมาก ความดันต่ำ
ทั้งที่ก็นอนเยอะ และนอนไวแล้ว แต่กลับไม่ได้ช่วยให้ดีขึ้นเลย

วันนี้ออกไปซื้อสายกีตาร์มา จะกลับมาหัดเล่นใหม่
หลังจากที่ลืมๆและไม่ได้เล่นนานแล้ว
แต่ก็ยังไม่ได้เล่นอยู่ดีน่ะแหละ เพราะตั้งสายใหม่
ไอ้สาย 1 เจ้ากรรมขาดอีกแล้ว -*-

เซ็ง...

บ่นคำรบสอง...

เฮ้อ...อยากไปเที่ยว อยากพักผ่อน
ไม่อยากทำงาน เบื่อและเหนื่อยเกินไป

เครียด...

งานสนุกแต่คนที่ทำด้วย ไม่สนุกเลย
แล้วปัญหาจุกจิกก็เยอะเกินไป

อยากจะบ้า...

--------------------------------------------------------------------------------------------------

จะว่าไป...คราวที่แล้วว่าจะพูดถึงเจ๊

'เจ๊' ในที่นี้หมายถึง Namie Amuro นั่นเอง

ก็เป็นคนที่ชอบอีกคนหนึ่ง เป็น Queen of Hip-hop ของญี่ปุ่นประมาณนั้น
เจ๊งามทุกครั้งที่ออกซิงเกิลใหม่ๆ ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะมีลูกอายุ 9 ขวบแล้ว o_O

แต่เจ๊...ตอนนี้เค้าไม่มีอารมณ์จะพร่ำเพ้อถึงเจ๊เลย
เค้าขอโต้ด~ T^T

ตอนนี้ในหัวมีแต่เรื่องงาน ทั้งงานประจำและงานอดิเรก
ไอ้นกกิมันทำอะไรไม่ได้ดีเลยสักอย่างหรือไงกันนะ
อิจฉาคนที่สามารถทำอะไรหลายๆอย่างได้ในช่วงเวลาเดียวกัน
เค้าแบ่งเวลากันยังไงนะ มาสอนไอ้นกกิหน่อยเถอะ = ="

บ่นๆ ระบายๆ แล้วก็ไปปั่นฟิคต่อเถอะ...

ป.ล. ตอนนี้ชอบ It's sad to belong จังเลยน๊า~